Mapa Literario de vigo

En 1885, os trescentos membros da sociedade benéfica viguesa A Cooperativa acordaron crear unha escola en que se ensinasen diversos oficios artesáns e actividades industriais. Estaban convencidos de que a instrución axudaría ao desenvolvemento das industrias establecidas na cidade e que, ao tempo, daría aos traballadores a oportunidade de abrir os seus propios talleres, tomando ao cargo aprendices e converténdose eles mesmos en empresarios independentes que achegasen prosperidade á abatida economía local. […]Como a escola pasara a ter titularidade municipal, García Barbón comprometeuse a doar o edificio ao Concello coa única condición de que non se deixase de ofrecer nas aulas ensino técnico gratuíto. En caso contrario, pasaría a mans de quen acreditase ser o seu descendente.

Era pouco máis vello que Caldas e tiña a súa mesma complexión, aínda que unha postura algo cargada facíao parecer máis baixo. O cabelo, moi curto, estaba poboado de canas. Tiña a boca ampla e entornaba os ollos ao mirar. […] Caldas lera nalgún lado unha máxima de John Ford: “Un actor, máis que faccións fermosas, precisaba dun rostro difícil de esquecer”. O do mestre de cerámica era un daqueles.

—Algo quentiño —dixo Caldas, e quedou na mesa saboreando a copa de viño branco e observando os cadros que decoraban as paredes de pedra do Elixio. Moitos levaban décadas colgados no mesmo lugar e varios dos pintores morreran. Sabía que non atoparía a espiral alí, pero non puido evitar fixarse en todas as firmas. Xunto a unhas Meninas de Barreiro, un óleo de Ramón Rivas mostraba unha muller deitada.